تکیه گاه حضرت ابولفضل
پی نوشت : شما باور نکن .
بعد از پی نوشت : بعضی وقتها هست که میدونی دردت چیه و خیلی ساده میتونی درمانش کنی ولی بعضی وقتها مثل امروز که گذشت صبح تا شب در انتظار کشف دردت تلاش میکنی و الان که نصف شب گذشته دردت و را پیدا میکنی جالب اینکه همه ی دردها درمان هم پیش شون هست فقط باید بتونی ببینی ، بتونی بفهمی .
بعد از بعد از پی نوشت :
وقتهایی که دلم امام رضا میخواد خدا یه جوری جور میکنه ومسیر رو میندازه سمت مشهد که نمیشه باور کرد از کجا اومد و چطوری شد !
بعضی وقتها خستگی راه اونقدر برام سخته که حتی جرات در خواست زیارت از خدا ندارم مثل همین الان با اینکه خیلی به زیارت نیاز دارم ولی ترس از خستگی و سختی های راه منو از این درخواست از خدا غافل کرده ! وای به حال من ! ولی خب خدا اونقدر عزیز و مهربونه که میگه خب نمیتونی بری مشهد تو شهر خودتون یا نزدیکی های شهرتون امام زاده هایی هست که میتونی بری و اونا رو واسط قرار بدی و این روزها بیشتر باید به امام زاده های اطرافمان سر بزنیم تا بتونیم به واسطه ی مقام عالی این بزرگواران به خدا نزدیک تر شویم .
خیلی بعد از پی نوشت :
بعضی از فامیل ها هستند که با افتخار بهشون سر میزنیم یا اینکه چون مقام و مسئولیتی دارند از بقیه ی فامیل ها عزیز ترند یا اینکه فامیل هایی که وضعشون خوبه رو بهشون بیشتر سر میزنیم و بعضا ژست صله ی رحم هم میگیریم و یه منت هم سر خدا میزاریم غافل از اینکه صله ی رحم یعنی ملاقات دوستان و آشنایانی که رابطمون باهاشون کمتره یا احیانا خدای ناکرده قطع ارتباط کردیم . اگه برای ملاقات این نوع از فامیل ها رفتیم میتونیم بگیم صله ی رحم مگر نه فامیلی که همیشه جوجه کباب سرو میکنه که همه بهشون سر میزنن .
نتیجه ی همه ی پی نوشت ها و آسمون ریسمان بافتن ها :
فردا میریم ابلفضل اوجاقی ( فک کنم فارسیش میشه تکیه گاه حضرت ابولفضل ) چند تیر را با یک نشان خدا واسم زده و قراره صبح تا شب فردام به ثواب بگذره ، قربون این خدا بشم من ،
یک اینکه قراره زحمت راه متحمل بشم تا برسم مقصد
دو اینکه زیارت و نیت حضرت ابولفضل
سه قربانی کردن
چهار بودن با دوستان و آشنایانی که بخاطر مشکلات کاری یه مدتی هست که رابطه ها کم رنگ هستند
پنجم و ششم و هفتم هم دارد که بین من و خدامه .
یا علی
التماس دعا
بسم الله الرحمن الرحیم