بسمه تعالی

 

«اعتکاف سیار»



اربعین سال 1395 هم سپری شد و در این اربعین هم فرصتی فراهم شد که «پیاده روی بزرگ اربعین» نماد دیگری از «رحماء بینهم» میان امت اسلام و «اشداء علی اکفار» در مقابل دشمنان باشد.
«راهپیمایی اربعین» را که سالهای بسیاری است در بین مسلمانان و خصوصا شیعیان انجام میگیرد و در طول سالهای اخیر از گستردگی بیشتری برخوردار شده است را میتوان به « اعتکاف سیار» نامگذاری کرد.
اگر در فلسفه اعتکاف ، گریز از هوای نفس و فرار از اشتغالات زندگی در طریقت انس با معبود ، تمرین بندگی و آمادگی برای خالص شدن بیشتر حرکت در مسیر جهاد کبیر و ... همواره نیازمند خلوتی است ، تا در انزوای خویش در آثار صنع پروردگارش با دیده عبرت بیاندیشد وبا سوزدل و اشک دیده باطن خود را از زنگار گناهان بشوید و خانه دل را معنای حضور خالق هستی بخش سازد و اعتکاف زمینه چنین خلوتی را فراهم میکند و فرصت و مجالی میدهد برای پرداختن به امور نفس خویش همین انسان در طول مسیر زندگی به اعتکاف دیگری نیاز دارد اما این اعتکاف نه در سکون و ساکن شدن است بلکه در حرکت است که شکل میگیرد.
درواقع انسان معتکف مسجد، به اعتکاف سیار دیگری هم نیاز دارد برای تمرین آمادگی های بیشتر برای ایثار، از خودگذشتگی، فداکاری ، اعلام «رحماء بینهم» میان امت اسلام و «اشداء علی اکفار» در مقابل دشمنان اسلام و در یک کلام آمادگی برای حضور در جامعه مهدی وعده داده شده.که میتوان بخوبی این بخش را در راهپیمایی اربعین به عینه مشاهده کرد.
اگر اعتکاف را می توان فصلی برای رویش انسان ها بدانیم میتوان «اعتکاف سیار» را فصلی دیگر برای چگونگی این رویش و حرکت با بصیرت ، تلقی نمود.
اگر در اعتکاف شرط است، بیرون رفتن از خانه خویش و ماندن در خانه حضرت دوست، برای پاکسازی روح و روان آدمی و تصفیه باطنی انسان.
در اعتکاف سیار هم باز حرکت شرط است اما اینبار حرکت از خانه خویش به منظرگه دوست و پیاده رفتن و تمرین رفتن برای فدا کردن خود و اصلاح جامعه و امر به معروف و نهی از منکر جامعه و مقدمه ای شدن برای تشکیل دولت مهدوی 
اگر در اعتکاف تزکیه فرد و تعالی او مورد نظر است در این «راهپیمایی» تزکیه و اصلاح جامعه و تعالی جامعه مورد نظر است.
اما بعد از ذکر این مقدمه ،درنظر دارم به چند ویژگی و شاخصه ای که در «راهپیمایی اربعین» وجود دارد به نحو اجمالی اشاره کنم.
1- حرکتی برای کسب حسنه، چراکه امام صادق (ع) می فرمایند:کسی که با پای پیاده به زیارت امام حسین (ع) برود خداوند به هر قدمی که برمی دارد یک حسنه برایش می نویسد و یک گناه از او محو میفرماید. (کامل الزیارات ص131)
2- هیچ انگاشتن تهدید های که صورت میگیرد. امام صادق (ع): زیارت کربلا را از خوف احدی ترک نکن...(ثواب الاعمال ص 96)
3- تبلور ویژگی های جامعه مهدوی: این حرکت نقطه آغازین و موفقیت آمیز حرکت مهدوی است. حرکتی و تمرینی برای آمادگی برای ظهور است.
آنچه در جامعه مهدوی وعده داده شده است در قالب کوچکتری میتوان در این راهپیمایی مشاهده کرد.
امنیت ،ایثار ، فداکاری
- هیچ کس گرسنه نیست
-همه در امنیت کامل به سر می برند
-ایثار و خودگذشتگی در آن موج میزند
4- «راهپیمایی اربعین» نمایش زیبا از :
«انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حارلکم» در همه زمانها و مکانها
5- «راهپیمایی اربعین» نمادی از اوج شکوه حسینی و موجب امیدواری دوستان و حیرت و نامیدی دشمنان اهل بیت
6- احساس زیبایی و تصاویر زیبایی که باطل کننده تصاویر نادرستی که رسانه های غربی از اعمال نامتعارف در عزاداری امام حسین (ع) نظیر قمه زنی ، نمایش میدهند، آنچه دیده می شود تبلوری از ایثار ، تحمل ، گذشت و ....
واینکه:
عاشورا و کربلا صرفا نمایش یک جنگ نیست بلکه زمینه ای است برای آشنا شدن دنیا با اهداف قیام و آینده این اهداف همیشه و در همه حال جاری است.
7- «پیاده روی اربعین» برای گرفتن حاجت نیست ، بلکه برای بیعت با خون حسین (ع) است و آمادگی برای همراهی با ظهور در انتقام خون حسین(ع).
8- فرصتی است گرانبها برای «تألیف قلوب مؤمنین».
9- تجربه به زندگی جدید ، در یک جامعه ای که توسط امام حسین (ع) ساخته شده ، حضور پیداکردن و تمرین قواعد تمدن ساز آرمانی مثل ایثار، محبت و ... در اینجا و در این زمان شکل میگیرد.
10-اربعین، محور وحدت آفرین تمام مکاتب و ادیان است.
ولذا باید امام حسین (ع) به عنوان محور وحدت حفظ شود و «راهپیمایی اربعین» میتواند تبلوری از این وحدت آفرینی و هماهنگی باشد.
11- باید به آسیب شناسی این اتفاق تاریخی مهم نیز پرداخت از جمله:
نباید کاری کرد این حرکت با شکوه و معنوی به یک کارناوال تبدیل شود بلکه باید هر روز بیش از گذشته محتوی آن غنی تر شود . تا از آسیب ها محفوظ بماند.


حاج غلامحسین عماری