روزها گر رفت گو: رو باک نیست
تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
هرکه جز ماهی زِ آبش سیر شد
هرکه بی روزیست روزش دیر شد
درنَیابَد حالِ پُخته هیچ خام
پس سُخن کوتاه باید، وَالسَلام