بسم الله الرحمن الرحيم

خانه ی جدیدم : آموزشگاه آزاد علمی افق دانش - جنب کتاب خانه ی عمومی شهید بهشتی - روبروي ساختمان پزشكان

ساعات حضور در افق دانش هر روز از صبح تا شب !!! 

به روايتي ما شبها هم افق دانش ميخابيم !!!  البته اينو هم بعضي ها ميخوان تقليد كنند.

جوونيم ديگه پول لازم داريم واسه آيندمون!!! 

 

در طي سه سالي كه در آموزشگاه هاي گلديس و مهر ايران مشغول تدريس و مديريت اجرائي و مديريت داخلي آموزشگاه و مسئول آموزش دخترانه بودم يك سري تجربيات خيلي به درد بخود كسب كردم كه همشون در مديريت و حركت برنامه ريزي شده افق دانش كمكم ميكند نكته اي كه لازم است تاكيد كنم اينه كه خيلي مديون آقاي قادر قاسم ن‍‍ژاد هستم چون كه واقعا خيلي چيزها ازشون ياد گرفتم از روش هاي جذب مدرس تا روش هاي مديريت ، البته درسته خيلي از حرفا در حد حرف مي موندند ولي خب بالاخره واسه من مفيد بودند.

همه ي ايده ها و كارهايي كه در گلديس به خاطر سنگ اندازي بعضي ها ( قوم ملعون) نميشد عملي بشه الان در افق دانش با همكاري آقاي محرم كريمي داره ميشه ! 

وقتي وارد گلديس شدم طوري كار ميكرديم كه انگار مهمترين كار زندگيمون همون بود الان هم كه افق دانشيم باز با همون عملكرد ادامه ميديم يعني فعلن مهمترين كاري كه من ميتونم انجام بدم كار و مسئوليتم د رافق دانشه تا بعد. 

نكته ي مهمي هم كه هست هيچ وقت به آنچه هستم و شده ام راضي نميشوم بايد پيشرفت كنم و كارهاي مهمتر و بزرگتري انجام دهم.

 

راستي ما در افق دانش از ابتدايي تا كنكور كلاس داريم( عمومي و خصوصي)  و مخصوصا براي كنكوري ها برنامه ي ويژه اي همراه با مشاوره و برنامه ريزي دكتر كريمي صدقياني داريم كه آزمون هاي سازمان سنجش را نيز برگزار ميكنيم( با كم ترين هزينه نسبت به آزمون هاي مشابه ديگر و استانداردترين آزمون شبيه سازي كنكور) . جهت دريافت برنامه ي سازمان سنجش به آموزشگاه مراجعه كنيد.

 

نكته ي ديگري هم كه بايد بگم درسته به اين پست مربوط نيست ولي چون اين پست ثابته اينجا مينويسم :

 

جمعه ها كلاس سبك زندگي با سخنراني آقاي موسي قربان پور داريم ، دوستاني كه علاقه مند به شركت در كلاسها هستند اعلام بفرمايند تا روز و ساعت جلسه رو خدمتشون اعلام كنيم .

شماره تلفن آموزشگاه : 35233225

http://ofoghedaneshsalmas.blogfa.com/ 

 

منتظر دوستان در کلبه ی جدید هستم.

  

پست ثابت


برچسب‌ها: آموزشگاه , گلدیس , افق دانش , الله , خانه

تاريخ : دوشنبه دوم تیر 1393 | 15:53 | نویسنده : توحید محمدزاده |
شبی در حال مستی تکیه بر جای خدا کردم
                                          
                                            در آن شب من خداوندا عجایب کارها کردم

جهان را روی هم کوبیدم از نو ساختم گیتی

                                             ز خاک عالم کهنه، جهانی نو بنا کردم

کشیدم بر زمین از عرش، دنیا دار سابق را

                                            سخن واضح تر و بهتر بگویم، کودتا کردم

 

خدا را بنده ی خود کرده، خود گشتم خدای او

                                           خدایی با تسلط، هم به ارض و هم سما کردم

میان آب شستم،سهر به سهر،برنامه پیشین

                                           هر آن چیزی که بود اول، نابود و فنا کردم

نمودم هم بهشت و هم جهنم هر دو را معدوم

                                           کشیدم پیش، نقد و نسیه بازی را رها کردم

نماز و روزه را تعطیل کردم، کعبه را بستم

                                           وثاق بندگی را از ریاکاری جدا کردم

امام و قطب و پیغمبر نکردم در جهان منصوب

                                           خدایی، بر زمین و بر زمان بی کدخدا کردم

نکردم خلق، ملا و فقید و زاهد و صوفی

                                           نه تعیین بهر مردم مقتدا و پیشوا کردم

شدم خود عهده دار پیشوایی همه عالم

                                           به تیپا، پیشوایان را به دور،از پیش پا کردم

بدون اسقف و پاپ و کشیش و مفتی اعظم

                                           خلایق را به امر حق شناسی آشنا کردم

نه آوردم  به دنیا روضه خوان و مرشد و رمال

                                           نه کس را مفت خورو،هرزه و، لات و گدا کردم

نمودم خلق را آسوده از،شر ریاکاران

                                           به قدرت در جهان، خلع ید از اهل ریا کردم

ندادم فرصت مردم فریبی بر عباپوشان

                                          نخواهم گفت آن کاری که با اهل ریا کردم

به جای مردم نادان نمودم خلق،گاو و خر

                                          میان خلق،آنان را پی خدمت رها کردم

مقدر داشتم خالی ز منت، رزق مردم را

                                          نه شرطی درنماز و روزه و ذکر و دعا کردم

نکردم پشت سر هم بندگان لخت و عور ایجاد

                                          به مشتی بندگان آبرومند اکتفا کردم

هرآنکس را که می دانستم از اول بود فاسد

                                          نکردم خلق و، عالم را بری از هر جفا کردم

به جای جنس تازی آفریدم مردم دل پاک

                                          قلوب مردمان را مرکز مهر و وفا کردم

سری داشت، کو بر سر فکر استثمار، کوبیدم

                                         دگر قانون استثمار را، زیر پا کردم

رجال خائن و مزدور را،در آتش افکندم

                                         سپس خاکستر اجسادشان را برهوا کردم

نه جمعی را برون از حد بدادم ثروت و مکنت

                                         نه جمعی را به درد بی نوایی مبتلا کردم

نه یک بی آبرویی را هزاران گنج بخشیدم

                                         نه بر یک آبرومندی،دو صد ظلم و جفا کردم

نکردم هیچ فردی را قرین محنت و خواری

                                         گرفتاران محنت را رها از تنگنا کردم

به جای آنکه مردم را گذارم در غم و ذلت

                                         گره از کارهای مردم غم دیده وا کردم

به جای آنکه بخشم خلق را،امراض گوناگون

                                          به الطاف خدایی،درد مردم را دوا کردم

 جهانی ساختم بر عدل و داد و خالی از تبعیض

                                          تمام بندگان خویش را،از خود رضا کردم

نگویندم که تاریکی به کفشت هست،از اول

                                          نکردم خلق شیطان را،عجب کاری به جا کردم

چو میدانستم از اول که در آخر چه خواهد شد

                                          نشستم فکر کار انتها را ابتدا کردم

نکردم اشتباهی چون خدای فعلی عالم

                                          خلاصه هرچه کردم خدمت و مهر و صفا کردم

زمن سر زد هزاران کار دیگر تا سحر لیکن

                                          چو از خود،بی خودم بودم،ندانستم چه ها کردم

سحر چون گشت از مستی شدم هوشیار

                                          خدایا در پناه می، جسارت بر خدا کردم

شدم بار دگر، یک بنده، در درگاه او گفتم

                                         خداوندا نفهمیدم، نفهمیدم خطا کردم ...



تاريخ : دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393 | 21:8 | نویسنده : توحید محمدزاده |

دلتنگی نه این است که می نویسم

دلتنگی نه این است که می توانم بنویسم

دلتنگی نه آن است که نمی نویسم

دلتنگی نه آن است که نمی توانم بنویسم

دلتنگی حق من نیست

نوشتن حق من نیست

دلتنگی حق عاشقاست

نوشتن حق عاشقاست

عاشقی که سالها منتظر بوده

عاشقی که سالها منتظر یک پلاک بود

عاشقی که صبر را معنی کرد

عاشقی که منتظر یک پلاکه

عاشقی که عاشق شهیده

عاشقی که مزار شهدا را سجده گاه خود میکند

عاشقی که با شنیدن خبر یک مفقود الاثر بی خود میشود

عاشقی که رنج سفر می کشد تا کربلا

عاشقی که کربلایش شلمچه ست

عاشقی که عشقش شهیده

 

 


برچسب‌ها: الله , شعر , توحید محمدزاده , tohid mohammadzadeh

تاريخ : یکشنبه بیست و ششم مرداد 1393 | 16:57 | نویسنده : توحید محمدزاده |
همیشه ابرها میبارند
 
 ولی انسان ها ستاره ها را دوست دارند؛
 
چه موجودات عجیبی ؟
 
این همه گریه را به چشمکی می فروشند. 
 
     

 

 

برچسب‌ها: الله , polisara

تاريخ : جمعه بیست و چهارم مرداد 1393 | 14:24 | نویسنده : توحید محمدزاده |


برچسب‌ها: الله , الهي قمشه اي

تاريخ : پنجشنبه بیست و سوم مرداد 1393 | 19:8 | نویسنده : توحید محمدزاده |
دیشب روز تولدم بود

امشب ماهم کامله

امشب شبم پر از ستاره ست

امشب ماه مرا بی واسطه می نگرد

امشب ماه در من خیره می شود

امشب من خوشبخت ترینم

امشب طرف راستم ماهی است به بزرگی آسمان

امشب ستاره ام درخشان است

امشب همه مرا می خواند

امشب من تنها خوشبخت زمینم

امشب ماه من کامل است

ماه من 

این همانی ست که همه آرزویش را دارند

این شب آرام من است

این حیاط خلوت من است

اینجا کسی مزاحم من نیست

اینجا منم و ماهم

کاش هر شب مثل امشب باشد

کاش ماهم همیشه اینقدر بزرگ باشد

کاش ماه همیشه اینقدر پر نور باشد

دلم چقدر آرام است

انگار خوابم تعبیر شده است

خدا گناهانم را بخشیده

به قول یکی از دوستام

خدا مرا در آغوش گرفته

احساس خوبی دارم

حیف که فرصت تموم شد

بعدا خواهم نوشت


برچسب‌ها: الله , توحید محمدزاده , tohid mohammadzadeh

تاريخ : سه شنبه بیست و یکم مرداد 1393 | 22:42 | نویسنده : توحید محمدزاده |
فرصت نوشتن از دلتنگی ندارم

اما آرزوی دیدار تو را- چرا

آدم عجولی نیستم

اما مشتاق دیدار تو چرا

آرام هستم

اما موقع تماشای تو  -چرا

صبور هستم

اما انتظار دیدار تو - چرا

کم حرف هستم

اما موقع حرف زدن با تو - چرا 

ژولیده نیست

اما تو که دیر می کنی - چرا

آرزو های بلند ندارم

اما آرزوی تو را - چرا

فرصت تماشایت را ندارم

اما آرزوی دیدارت را - چرا

اذان میگوید

اما دلم تو را می خواند - چرا

وقت نماز است

در دعایم می آیی -چرا

در قنوتم میایی

می دانم چرا

باید بروم

نشسته ام چرا

 


برچسب‌ها: الله , شعر , توحید محمدزاده , tohid mohammadzadeh

تاريخ : یکشنبه نوزدهم مرداد 1393 | 13:38 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

دلم تنگ است

فرصت  گفتن همین را داشتم.

 


برچسب‌ها: الله , توحید محمدزاده , tohid mohammadzadeh

تاريخ : یکشنبه نوزدهم مرداد 1393 | 8:0 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

اونقدرا هم خوب نیست.

 



تاريخ : شنبه هجدهم مرداد 1393 | 14:50 | نویسنده : توحید محمدزاده |
رمزش همون قبليه



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه هفدهم مرداد 1393 | 10:8 | نویسنده : توحید محمدزاده |
سلام

در بیان وجه تمایز ILI با دیگر موسسات آموزش زبان ذکر این نکته ضروری ست که روش تدیس در ILI به روش Audiolingual می باشد و تمام ایرادات وارده به این روش به کانون زبان ایران هم وارد است.

 

 

گفتم به آقای کریمی ، ایشون هم گفتن : شما پزشک آینده این . منم کلی کیف کردم 

 

بالا کتابو داده بودم به تو دا 

من نیازش نداشتم که . 

 

اشگل نداره !

اين روحيه ي تو كه ميخواي از همه جلو بزني قابل تحسينه!

ببينيم چيكار ميكني !

 

يه چيزي بگم؟


برچسب‌ها: ILI

تاريخ : پنجشنبه شانزدهم مرداد 1393 | 11:40 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

شعله ور شدن شعرم را مديون تو هستم.


برچسب‌ها: Tohid Mohammadzadeh , توحید محمدزاده

تاريخ : دوشنبه سیزدهم مرداد 1393 | 20:17 | نویسنده : توحید محمدزاده |
دل آسمان عجیب گرفته بود

تنها آرزویم قلمی بود که بنویسم

سازی بود که بنوازم

اندکی پیش رفتم

قلم یافتم

نوشتم

دلم آرام نشد

همچنان شبیه آسمان 

دلگیره دلگیر

گفتم شاید بهانه کرده

گفتم شاید خبریست در آسمانها

قلم را شکستم 

ساز شکسته ام را برداشتم

ولی نه

باز دلم تنگ بود

گفتم قدمی بزنم

گفتم آسمان ببار

گفتم باران ببار

باران بارید

اما فقط یک قطره

باران بارید اما فقط پلکم خیس شد

یاد شلمچه افتادم

طلائیه بود ولی آنجا را هم شلمچه میگویم

یاد عید نوروز افتادم

یاد شکستن دلم افتادم

یاد برآورده شدن آرزوم

یاد قبول شدن دعام

بارانی در کار نبود

اما چشمانم همچنان خیس

می گویم دلم دنبال چیزی است

موبایلم را چک می کنم

سر جایش نیست

حتما عشق منتظر من است

حتما چشمی نگران من است

اما چه کنم ؟

من که آزاد از منم

من که به او گفتم

سایه ای را دیدم

سرو بلندی را دیدم

رفتم زیر سایه اش

آنجا بود که باران گرفت

آنجا بود که قلبم ریخت

اما او نبود

اما بویش را می شنیدم

بویی صمیمی

بویی پر از محبت

اگر باران نمی بارد چرا دلم گرفته؟

حال که دلم گرفته چرا باران نمی بارد؟

نکند قلم بهانه ست

نکند شعر بهانه ست

نکند ساز قشنگ ویولونم بهانه ست

دلم بهانه می کند

بهانه ی تو را

تو که لبخندت زندگی ساز است

تو که بودنت عین آرامش است

تو که نبودنت دستانم را به لرزه می اندازد

تو که نبودنت قلم و سازم را می شکند

پس بهانه نکن ای دل

لیاقت می خواهد

هم  دلشکسته بودن هم پی دلدار بودن

لیاقت می خواهد 

منتظر بودن

لیاقت می خواهد

جواب دلتنگی را از خدا گرفتن

لیاقت میخواهد این یازده بار

لیاقت می خواهد این سی و هفت بار

لیاقت می خواهد دلت بگیرد

لیاقت می خواهد روی او را دیدن

کاش قدر خوش حالیمان را بدانیم

کاش قدر حال خوشمان را بدانیم

کاش تکرار میشد

حس عاشق شدن

حس عاشق بودن

حس عاشق ماندن

حیف که لیاقت می خواهد

 

دیشب دلم مثل آسمان بود یعنی آسمان مثل دلم بود ، بارانی ،‌ اما نه بارید نه دلم باز شد! کوتاه بود مثل زندگی اما شیرین بود مثل لحظه ی دلتنگی !


برچسب‌ها: Tohid Mohammadzadeh , توحید محمدزاده

تاريخ : دوشنبه سیزدهم مرداد 1393 | 8:14 | نویسنده : توحید محمدزاده |
چشمانش ستاره ای مغروق در دریاست

یعنی چشمانش به سیاهی آسمان شب اند

چشمانش به درخشانی ستاره ه ای درخشان در آسمان است

چشمانش مرا دریایی است وسیع

غرق شدن در چشمانش را دوست دارم

چشمانی به وسعت دریا

چشمانی به وسعت آسمان

دلی مهربان

قلبی به وسعت چشمانش

قلبی به روشنی خورشید

قلبی مهربان تر از من به من

گفتنش سخت است اما او مرا بیشتر از من دوست دارد

گفتن نیاز نیست

وقتی نگاهم میکند می فهمم

وقتی نمی گوید می فهمم

از وفایش چه بگویم که خود وفاست

وفادار وفادار

بغض گلویش را می فشار وقتی میخواهد نگاهم کند

گریه اش میگیرد وقتی نگاهم می کند

اما من ، آخر نامردی

من هنوز او را طفلی میبینم

اما او عاشق تر از من به من است

عشق در او و نگاه او خلاصه میشود

او شبیه آئینه است

یعنی مثل آئینه است

می درخشد

ولی من هنوز او را بچه پنداشته ام 

ولی بلوغ را در او می بینم

بزرگی را در او میبینم

او و قلب مهربانش بهترین کادوهایی بودند که امسال از خدا گرفته ام

با اینکه کنارم نیست

قلبم تهی از او نیست

یعنی زندگی ام بدون او تهی ست

 صبرش که دنیای دیگری ست

عین یک مادر صبور

عین یک دلسوز بزرگ تر 

بزرگی را میشود اینجا دید

پختگی را میشود اینجا دید

پس دیگر نمی گویم که بچه ای

می گویم که فرصتی می خواهم

فرصتی برای جبران

 

این شعر رو سال پیش نوشته بودم ولی لابه لای شعرهایم گمشده بود امروز به خاطر یک نفر دوباره پیداش کردم و کمی هم تغییرش دادم و به روز شد. امیدوارم خوشتون بیاد.



تاريخ : جمعه دهم مرداد 1393 | 18:18 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

همشون مال تو 

تو كه خوشت بياد خوشحال ميشم

اگه بدونم داري ميخندي هم خوشحال ميشم



تاريخ : جمعه دهم مرداد 1393 | 12:12 | نویسنده : توحید محمدزاده |
صبح اول وقت است

دلم تنگ است

ميزنم بيرون

به دنبال تو

كجايي تو؟

نيستي تو

ديوانه ام من؟

كجايي تو؟

چرا بيرونم؟

به دنبال كه؟

كسي كه مرا نمي خواهد كجاست

كسي كه برايم لبخند نمي زند كجاست

كسي كه ...

از اينجا بروم

از آنجا بروم

شايد اينجا باشد

شايد اينجا بيايد

نيست كه نيست

ولي حتما مي آيد

آمد ، ولي؟

لبخند نزد

لبخند كه نمي زند

دلم ميشكند

لبخند كه نمي زند دلم مي ميرد

با خودم عهد بسته بودم دل نبندم

دل دست من نيست كه

عهد دست من نيست كه

همه آرزويم ديدن اوست

همه آرزويم ديدن لبخند اوست

او كه نخندد دلم مي گيرد

اما چشمانش 

درخشش ستاره ي قطبي را ديده اي؟

ستاره اي در داخل چشمانش مي درخشد

ستاره اي به وسعت چشمانش

چشمانش محسورم مي كند

سرم را پائين مي گيرم

چشمانش مرا به سوي خود مي كشد

دريا را ديده اي ؟

چشمانش به وسعت درياست

دريايي در چشمانش غرق است

چقدر شيرين است

چشمانش ستاره اي مغروق در درياست


برچسب‌ها: چشمانش ستاره اي مغروق در درياست , توحيد محمدزاده

تاريخ : جمعه دهم مرداد 1393 | 10:34 | نویسنده : توحید محمدزاده |

ازت متشکرم دیوونه‌ی من
از اینکه چشم به این دنیا گشودی
از اینکه پا تو زندگی‌م گذاشتی
از اینکه پا به پام همیشه بودی

 

ازت ممنونم ای تنهای عاشق
که یادم دادی دستات‌و بگیرم
اجازه دادی با تو هم‌نشین شم
تو جون دادی به این احساس پیرم

ازت متشکرم دیوونه‌ی من 
ازت متشکرم دیوونه‌ی من 

کسی جز تو، تو قلبم جا نمیشه
تو پای عشق‌و به قلبم کشیدی
تونستی با بد و خوبم بسازی
تو طعم سختی‌و با من چشیدی

تو یادم دادی با چشمام بخندم
به اون روزای تلخم برنگردم
از این ناراحتم کم با تو بودم
باید زودتر تو رو پیدا می‌کردم

از این ناراحتم کم با تو بودم
شبای بی‌تو من بی‌خواب می‌شم
کسی هم‌اسم تو، هرجا که باشه
مث پروانه‌ها بی‌تاب می‌شم

ازت متشکرم دیوونه‌ی من 
ازت متشکرم دیوونه‌ی من 

ترانه‌سرا: یاحا کاشانی 

http://www.asheghaneha.ir/%D8%A7%D8%B2%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D8%B1%D9%85/

براي شنيدن ترانه با صداي مازيار فلاحي به لينك بالا سري بزنيد



تاريخ : جمعه دهم مرداد 1393 | 10:22 | نویسنده : توحید محمدزاده |
عکس های قطرات شبنم روی گل ها



تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 20:51 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

کسی چه میداند که امروز چند بار فرو ریختم

از دیدن کسی که تنها لباسش شبیه به "تو"بود


برچسب‌ها: الله , شعر , ادبيات فارسي , توحيد محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 20:38 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

برمزارم گریه کن اشکت مرا جان میدهد

ناله هایت بوی عشق و بوی باران میدهد

دست برقبرم بکش تا حس کنی مرگ مرا

دست هایت درد هایم را تسلا میدهد

وقت رفتن لحظه ای برگردو قبرم را ببین

این نگاه آخرت امید ماندن میدهد

نیست ازمن قدرتی بوسیدن چشمان تو

زخم های مرده ام را دیدنت جان میدهد


برچسب‌ها: الله , شعر , ادبيات فارسي , توحيد محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 20:35 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنچنان مات، که حتی مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

 


برچسب‌ها: الله , شعر , توحيد محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 20:12 | نویسنده : توحید محمدزاده |
خيلي وقت بود دلم رنگي نداشت

خيلي وقت بود دلم تنگ نمي شد

خيلي وقت بود افكارم پي كسي نبود

خيلي وقت بود دلم دنبال كسي نمي گشت

خيلي وقت بود وجودم تمناي داشتن كسي را نمي كرد

خيلي وقت بود خودم را نمي شناختم

خيلي وقت بود به دنبال خودم نبودم

خيلي وقت بود به خاطر لبخندي آواره نشده بودم

خيلي وقت بود لبخند كسي آواره ام نكرده بود

خيلي وقت بود به خاطر ديدن يك لبخند زندگي نكرده بودم

خيلي وقت بود تكرار پنج شنبه ها برايم شيرين نبود

خيلي وقت بود انتظار برايم شيرين نبود

خيلي وقت بود انتظار يك و نيم ساعته برايم اين قدر سخت نشده بود

خيلي وقت بود به هر بهانه اي كلاسم را ترك نكرده بودم

خيلي وقت بود چشم انتظار نمانده بودم

خيلي وقت بود نديدن يك نفر برايم اينقدر دردناك نبود

خيلي وقت بود به خاطر يك نفر اين قدر ننوشته بودم

خيلي وقت بود لبخندهاي شيرين يك نفر برايم اينقدر زندگي نبود

خيلي وقت بود دل را به سوداي كسي نداده بودم

 

همه چيزت را از من بگير

لبخندت را از من دريغ نكن

 

تو كه نخندي رندگي ام مختل مي شود

تو كه نخندي زندگي بي ثمرم بي ثمرتر مي شود

تو كه نخندي اين لبخند من هم نخواهد بود

به خودم قول داده بودم كه هميشه بخندم

ولي تو كه نخندي 

من هرگز نخواهم خنديد

 


برچسب‌ها: الله , توحيد محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 18:58 | نویسنده : توحید محمدزاده |
بی حوصلگی هایم ادامه دارد

تو نخندی من هم نخواهم خندید

لبخند تو تنها امید دل خسته ام 

لبخند تو تنها راز آفرینش

لبخند که نزنی دلم میمیرد

چشم هایم منتظرند

چشم هایم گریانند

منتظر لبخند تو

لبخندی پر از رضایت

لبخندی پر از عشق

اگر من غمگینت کردم 

خدا من را نبخشد

اگر من لبخدت را گرفتم 

خدا من را نبخشد

من تو را خندان میخواهم

تو اگر نخندی 

چشمهایم را خواهم بست

تو اگر نخندی 

من هم نخواهم خندید

لبخند در لبان تو خلاصه میشود

لبخند در نگاه تو خلاصه میشود 

تو نگاهم نکنی ...

 تو لبخند نزنی ... 


برچسب‌ها: الله , توحید محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 12:46 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

شبهایم تاریک است

سرم شلوغ

دلم آرام

 

صبح هایم به امید فال حافظ

فالهایم خوب است

دلم همچنان غمگین

 

انگار قرار است اتفاقی بیافتد

دلم بی قرار است

سینه ام ضربه به آسمان میزند

 

روزهایم تکراریست

غم هایم فراوان

تنهایی هایم پر از تنهایی

 

همین را دوست دارم

تنهایی را

 

وقتی تنهایم او با من است

وقتی دلم تنهاست آرامم

 

وقتی کسی نباشد او هست

 

وقتی دل شکسته ام او هست

 

او که باشد کافی ست

 

 


برچسب‌ها: الله , توحید محمدزاده

تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 8:5 | نویسنده : توحید محمدزاده |
زندگی در گذر است

زندگی شاد است

زندگی غمگین است

زندگی زندگی ست

آنچه شیرین است

زنده بودن نیست

تلخی ها و شیرینی هاست

دل گیری ها و دلتنگی هاست

گناه ها و توبه هاست

دعواها و بخشش هاست

زندگی همین است

شب نشینی ها هم زندگی ست

پیاده روی های شبانه هم زندگی ست

نماز شب هم زندگی ست

انتظارهای بی مورد از اطرافیان هم زندگی ست

شوقی که پس از شکستن دلم هم دارم زندگی ست

زندگی 

چقدر شیرین است

با این همه تلخی ها 

با این همه افسوس ها

زندگی اگر همین باشد

آسان است

نیست؟

مینشینیم خط خطی میکنیم

چیزی مهم نیست

کاری نیست که انجام دهیم

هدفی نیست که برنامه ریزی کنیم

آیا میشود گفت 

شیرین است؟

آیا میشود گفت 

زندگی باید کرد !

زندگی پر از غصه 

پر از غم

پر از آمریکا

پر از قتل فلسطینی ها

پر از ظلم

پر از حق وتو

پر از تروریست

پر از داعش

من چه کاره ام؟

من کجای این زندگی ام؟

آیا نمی توانم کاری بکنم؟

نوشتن چیست؟

فریاد هم زدیم

فقط یک روز بمباران تعطیل شد

این چه جنگی است؟

موشک در برابر سنگ

آه ای فلسطین 

شهر در ظلمت نشسته

میبینمت آنه شبها که پر نور باشه

آی آدما با دستای بی ریاتون

می جنگم و میسازمت زیباترینم

نمی خواستم از فلسطین بگویم

یعنی اصلا نمی خواستم چیزی بگم

فقط بیکار بودم نوشتم

نوشتم تا پریشانیم رفع شود

نوشتم تا زندگی کنم

نوشتم تا حساب و کتابم با خودم مشخص شود

نوشتم تا بگویم هستم

نوشتم تا بگویم میدانم

نوشتم تا بدانند


برچسب‌ها: الله , زندگی , غزه , فلسطین , توحید محمدزاده

تاريخ : چهارشنبه هشتم مرداد 1393 | 12:39 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

یکی از دوستامون ناخوش احواله دوستان دعاش کنید.


برچسب‌ها: الله , دعا , توحید محمدزاده , شفا

تاريخ : چهارشنبه هشتم مرداد 1393 | 11:32 | نویسنده : توحید محمدزاده |

همیشه آخر قصه یکی راهی شده رفته 
یکی مبهوته و یاد روزای رفته می‌افته 

نه اون که میره می‌خواد و نه اینکه مونده می‌خنده 
شاید این جوری قسمت بود، چی میشه بی تو آینده 

 

چی میشه بی تو روزایی که هر لحظه‌ش یه دنیا بود 
نمیشه بی تو خندید و نمیشه فکر فردا بود 

تموم لحظه‌هام آهِ خیال با تو بودن شد 
چه روزایی که پژمرد و چه رویایی که پرپر شد 

یه عمره با خودم تنها ولی سخت میشه عادت کرد 
نمیشه رفته باشی تو، نمیشه اینو باور کرد 

خیابونای تاریک و یه از خود بیخود شبگرد 
یه مشت رویای تو خالی، همه دلتنگتن برگرد 

چی میشه بی تو روزایی که هر لحظه‌ش یه دنیا بود 
نمیشه بی تو خندید و نمیشه فکر فردا بود 

تموم لحظه‌هام آهِ خیال با تو بودن شد 
چه روزایی که پژمرد و چه رویایی که پرپر شد 



تاريخ : سه شنبه هفتم مرداد 1393 | 12:22 | نویسنده : توحید محمدزاده |
 

تقصیر من نیست

تقصیر دلم بود

با تو معنی اگر لبخند است

بی تو زندگی پوچ است

نمی میرم

زنده ام

ولی جام زهری ست

با تو اما زندگی شیرین است

حتی منتظر هم میمانم

نه یک روز و دو روز 

بلکه یک عمر بی ارزش

عمر بی ارزش است وقتی نباشی

چند روز آخر هم زندگی کنم کافیست

حتی یک روز زندگی هم کافیست

زندگی اگر زندگی باشد

زندگی اگر با تو باشد

زندگی اگر با تو باشد

بی تو هم زنده ام

شاید پیر

با تو جوانم

با تو جوان میمانم

دلواپسیهایم افزون شد

دشمنی جدید دارم

دلم را میگویم

اولین بارش است دشمنم شده

قبلا دوست بودیم

آخر مال من بود

حال مال دیگریست

 

 

باشد برایت نمی نویسم

برای تو نمی نویسم

ولی بدان برای کس دیگری هم نخواهم نوشت

 



تاريخ : سه شنبه هفتم مرداد 1393 | 11:58 | نویسنده : توحید محمدزاده |
نمی تونم پاک کنم اسمشو عوض میکنم چرا ناراحت میشی؟



تاريخ : دوشنبه ششم مرداد 1393 | 20:19 | نویسنده : توحید محمدزاده |

 

ببخشین اگه ناراحتت کردم!

 

نمی خواستم ناراحت بشی...

 



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ششم مرداد 1393 | 13:52 | نویسنده : توحید محمدزاده |
.: Weblog Themes By BlackSkin :.